Boris the Statue 2020

Vorig jaar heb ik twee speciale linoprints mogen maken voor de twee winnaars (volwassenen en jeugd) van het leukste Living Statue evenement in Nederland: Het kampioenschap Living Statue Noord- en Oost Nederland. 
Ook dit jaar is mijn lino – maar nu met een aangepaste opdruk voor 2020 – weer de prijs voor de beste beeldjes.
De lino waar de winnaars straks mee naar huis gaan, staat nu al op de site van Borne Boeit. 
Wil je weten hoe de lino tot stand kwam? Dat kun je zien in de blog van vorig jaar: klik hier

Hier zie je hoe de eerste tekstregel in goudinkt op de zwarte print van Boris, de wolharige mammoet van Borne, wordt afgedrukt. Deze print is in een oplage van 2 stuks door mij met de hand uitgesneden en afgedrukt. De 2 prints worden uitgereikt aan de twee winnaars (jeugd en volwassenen) van het Living Statue Kampioenschap Noord- en Oost Nederland, dat wordt gehouden op zondag 19 april 2020 in Borne, Overijssel. Meer info over het evenement vind je hier.

Hieronder zie je Boris 2020 in een lijstje, klaar om te overhandigen aan de winnaars.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Linoprint Medusa

Een nieuwe, grote linoprint: “The Medusa Wave” 

Het heeft even geduurd, mijn laatste blog is alweer even geleden, maar ik ben ondertussen wel druk in de weer geweest met lino en gutsen. Deze keer had ik het idee om mezelf maar eens uit te dagen en een grote lino te maken. 43 x 43 cm. Dat is zo’n beetje het grootste dat ik kan maken met mijn pers, die is tenslotte ‘maar’ 50 cm breed. En omdat er nog een mooi witrandje om de print moet zitten, is deze breedte het maximum. Langer kan wel, dus wie weet ga ik de volgende keer nog iets groter…

Voor een kleine lino heb je al redelijk wat tijd nodig om die te ontwerpen en te snijden, een grote vergt nog meer tijd, En dan niet zomaar een kwartiertje tussendoor, want je moet wel een soort rust over je heen kunnen laten komen als je aan het snijden bent. Heb je die rust niet dan is de kans groot dat je ergens een fout maakt. Dat je bijvoorbeeld iets wegsnijdt wat niet had gemoeten. En bij lino is een fout onherstelbaar! Dus de rust is bittere noodzaak.

Deze lino staat in het teken van Medusa. Deze dame uit de Griekse Mythologie stond bekend om haar schoonheid. Ze woonde echter in een land waar de zon nooit scheen, en dus vroeg ze Athena, een Griekse godin, of ze naar zonnige oorden mocht gaan. Dat stond Athena niet toe, volgens de verhalen omdat ze bang was dat men de schoonheid van Medusa boven die van Athena zou prijzen. 

De jaloerse Athena veranderde daarom Medusa’s mooie haar in een nest kronkelende slangen en maakte dat iedereen die Medusa aankeek ter plaatse zou verstenen.

 

Toevalligheden

Het verhaal van Medusa vond ik altijd al prachtig. Haar beeld heb ik ooit in de cisterne in Istanbul gezien (echt een aanrader als je in Istanbul bent) en Medusa komt regelmatig terug ergens in een van mijn werken. In deze lino was Medusa niet de basis van het werk: Ik begon met een tekening van de grote nautilusschelp die ook ergens op een groot schilderij van mij voorkomt, en het hoofd dat uit de schelp tevoorschijn kwam. Tja en hoe het dan zover komt tot de lino die nu klaar is weet ik niet. Er gebeurt vaak iets als ik aan het snijden ben. Ik ben in ieder geval begonnen met het zeeegelskeletje in het midden. Ook al zo’n mooi ding dat ik al mijn hele leven tegenkom. Vroeger zocht ik ze met een duikbril op de bodem van de Adriatische zee, tegenwoordig liggen er gewoon een paar in mijn atelier (naast de schelpen en de rivierkreeftjes…). En na dat skeletje kwam er van alles op de lino. Ik heb dingen met witte stift op de lino getekend, en er verdwijnt evenzoveel als ik met een zwarte stift weer over de witte lijnen ga om ze weg te halen. Soms snij ik daarbij al iets uit waarvan ik zéker weet dat het op die manier op die plek gaat komen. De rest van het verhaal vouwt zicht vanzelf om al die elementen heen.

 

Ontdekkingen

Wat ik altijd bijzonder vind is dat je in het proces dingen ontdekt. Zo kwam ik er achter dat – na het snijden van de kwallen in de golf en het zoeken naar andere kwalvormen op internet – kwallen ook wel Medusa genoemd worden, vanwege hun giftigheid en de tentakels. Dat ik ze dan al een rol heb gegeven in mijn lino vind ik bijzonder. Net zoals ik bovenin een nachtelijke lucht heb gemaakt en nu op internet lees dat Medusa in een land leefde waar de zon nooit scheen… Wist ik niet toen ik het maakte! Zo zijn er nog een paar toevalligheden te noemen die op de een of andere manier allemaal bij elkaar komen in deze lino.

Hierboven zie je de verschillende stadia van het uitsnijden van deze lino.

Hieronder de eerste proefdruk, in zwart op dun papier.

Na de proefdruk wordt de lino nog gecorrigeerd: laatste vuiltjes worden verwijderd en eventueel kan ik nog iets extra uitsnijden of aanpassen. Daarna is het tijd de lino op de pers te leggen. Het zwart van de proefprint vond ik wat ‘vlak’ en dus heb ik besloten deze in een donkerblauwe kleur af te drukken. Dat geeft iets meer diepte.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Valentijnskat

Valentijnskat

Nog een klein maandje te gaan en dan is het zover: dan is het weer 14 februari en dus Valentijnsdag. Valentijnsdag is de dag waarop geliefden elkaar extra aandacht geven met bijvoorbeeld cadeautjes, bloemen of kaarten.

Wist je dat die dag al in 496 werd uitgeroepen? Toen was het nog de dag van de Heilige Valentijn, die bekend stond om zijn betrokkenheid bij armen, ouderen en kwetsbaren in de maatschappij. Hij bezocht hen geregeld en nam dan een bloemetje mee.

In de 17e eeuw begint men met het versturen van mooie handbewerkte kaartjes. Deze werden zelfgemaakt door degene die ze verzond, eventueel met nog een zelfgeschreven versje erbij.

Pas heel veel later is het de dag van de (anonieme) liefde geworden, zoals we nu kennen. En nog steeds is het leuk om een zelfgemaakt presentje te geven aan iemand die je lief is. Speciaal daarvoor heb ik een linoprint van een Valentijnskat gemaakt. Geen kaart dus, maar een kunstwerkje. Hier zie je hoe hij gemaakt is.

Een lino begint altijd met een tekening. Of – zoals hier – met een schets van een idee. Helemaal uitwerken doe ik wel op het linoleumblok zelf.

Hier is de kat getekend op een stuk linoleum dat ik vooraf rood heb gekleurd. En dan kan er gesneden worden. De rode kleur op de ondergrond zorgt ervoor dat ik kan zien wat ik uitgesneden heb.

Hierboven zie je dat de kat steeds verder uitgesneden wordt. Tussendoor moet ook het grote hart overgezet worden op een ander stuk linoleum en is er een blok nodig voor de kleinere hartjes die straks in het hart komen. Als alles klaar is kan er gedrukt worden. In 3 lagen: laag 1 het rode hart, laag 2 de kat en laag 3 de hartjes. Ik heb twee versies gemaakt: één met gouden hartjes en één met roze hartjes.

Natuurlijk is een linoprint het mooiste met een passe-partout in een lijstje. En omdat ik van vierkant houd, heb ik hem in een lijstje van 40 x 40 cm gedaan. En zo ziet dat er uit.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Een Siamees met strepen

Deze keer een Siamees met strepen. Als ik het zo opschrijf lijkt het wel het begin van een sprookje! Dat sprookje zou dan beginnen met: “Er was eens…  een Siamese kater, die zich heel erg kaal voelde. Zijn vriendjes hadden namelijk allemaal strepen en hij niet.” En dan zou in de loop van het sprookje langzaam duidelijk worden hoe de Siamese kater aan zijn strepen kwam. Misschien dat ik dat sprookje nog een keer schijf, maar nu vertel ik hoe mijn Siamees aan zijn strepen is gekomen.
 

Soms ben je aan het werk met een beeld in je hoofd. Bij het snijden van het linoleum lijkt het te worden zoals je bedacht had, maar het linoleum heeft veel minder contrast dan de afdruk op papier straks gaat hebben, dus soms verkijk je je er op. Meestal gaat het goed bij het afdrukken, soms ben je te voorzichtig en moet je na de eerste proefafdruk nog iets extra’s weghalen omdat de print te donker wordt. Maar het gebeurt toch ook heel af en toe dat je het idee hebt dat je teveel hebt weggesneden. Dat was het geval bij mijn Siamees. De afdruk had veel te veel wit en daardoor vond ik hem niet mooi. En omdat weggooien altijd nog kan, ga ik gewoonlijk eerst op zoek naar een oplossing: wat kan ik doen om het beter te maken.

 

In dit geval wilde ik de te witte delen een kleur extra geven. Dat kan ik doen met kleurvlakken, maar ik wilde hier eens een lijnenpatroon achter zetten. Dat heb ik gedaan, kijk maar naar de voorbeelden hieronder. Ook heb ik – naast een afdruk in zwart met zachtgrijze lijnen – ook een afdruk in blauw met dezelfde zachtgrijze lijnen gemaakt. Door het blauw wordt het contrast met het papier ook weer iets zachter. Zo heb ik een afbeelding die ik wel vind kloppen.

Nu weet je hoe mijn Siamees aan zijn strepen kwam.

Hierboven het snijden van de vorm. 

Hieronder zie je links een afdruk zonder de strepen. Rechts de vorm met de grijze strepen.

Links de zwarte print, rechts de blauwe print., beiden met lijnstructuur .

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Binnenveldse Beesten: de Rat

Binnenveldse Beesten: De Rat

In de serie Binnenveldse Beesten – een serie linoprints waarin telkens één van de dieren wordt vastgelegd die zich hier naast de deur, in het Wageningse Binnenveld bevinden – is het deze keer de Rat die vastgelegd is. 
 

Leuke maar ook een beetje enge beestjes 

Ik heb iets met ratten. En dat iets is dubbel: aan de ene kant vind ik het een beetje enge dieren, aan de andere kant vind ik ze stiekem toch ook wel erg leuk. Dat heeft er mee te maken dat ze superintelligent en trainbaar zijn. Zo zijn er ratten die ingezet worden bij het zoeken naar landmijnen. Zij ruiken feilloos waar zo’n landmijn zit en kunnen dat aangeven. Bijkomend voordeel: de ratten zijn zo licht dat ze de landmijnen niet tot ontploffing brengen als ze er overheen lopen. Ook zijn ze in staat om tuberculose te detecteren. Als je dit soort dingen leest kijk je toch met andere ogen naar dat harige bruine monstertje dat soms in onze omgeving en achtertuinen opduikt.

Ook hier in het Binnenveld in Wageningen zijn de ratten te vinden. Reden genoeg om er een linoprint van te maken in de serie Binnenveldse Beesten.

 

 

Protestactie

Zoals al eerder verteld is deze serie ontstaan vanuit protest tegen de Campusroute, een weg die men voor het verbeteren van de bereikbaarheid van Wageningen wil aanleggen door dit kwetsbare natuurgebied. De aanleg van deze weg zal ervoor zorgen dat de natuur van het kwetsbare Binnenveld verstoord wordt. Partijzen, buizerds, vossen, hazen, ratten en nog veel meer dierenleven heeft dan geen leefgebied meer. Want de weg is door dat Binnenveld gepland.

Ik hoop met deze serie te laten zien wat er voor prachtige dieren (en daar hoort zelfs de rat bij) in dit gebied zitten en hoop dat men zicht af graag vragen of het echt noodzakelijk is een weg aan te leggen die ons een paar (!) minuten tijdswinst moet gaan opleveren, maar die ten koste gaat van het genot van onze leefomgeving en de dieren die daar leven.

Wil je meer weten over de plannen voor de bereikbaarheid van Wageningen, kijk dan op www.campusroutenee.nl.

Zoals gebruikelijk begint het proces van de linoprint met het uitsnijden van de drukvorm uit het linoleum.

Hierboven links het uitgesneden linoleum, rechts de afdruk.

En natuurlijk moet deze ook in een lijstje. Hieronder zie je hoe dat er dan uitziet.

Ik heb er ook nog even een filmpje van gemaakt.

Hieronder zie je welke Binnenveldse Beesten al in een lino zijn verwerkt. De serie groeit doorlopend.
Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

2020, een Nieuw Jaar!

De beste wensen
voor het nieuwe jaar!

Bijna 2020. En ik weet nog dat 2019 begón! Wat gaat zo’n jaar hard he! Nu, in de laatste dagen van december is het hét moment om aan een nieuwjaarskaart te werken. Lekker even bezig zijn met het nieuwe jaar en kijken hoe we dat jaar met een kaart gaan begroeten. Dit jaar heb ik teruggegrepen op een kaart die ik in 1988 maakte, met de airbrush. Maar nu heb ik linoleum, gutsjes en een linopers, dus was een vertaling naar een linoprint bijna een múst. En na de kerstkaart van Frits (zie mijn eerdere blog), die we samen hebben geproduceerd, vond ik dat ik zelf ook niet achter kon blijven.

Dit is de kaart die ik in 1988 maakte. In die tijd, voordat alles digitaal ging,  maakte ik nog jaarlijks een nieuwjaarskaart, die ik met de hand tekende of – zoals hier – met de airbrush maakte. Altijd op zwart papier. Dus ieder jaar puzzelde ik weer hoe ik, zonder dagen aan het tekenen of verven te zijn, een serie kaarten kon maken. Deze is gemaakt met maskers en de airbrush, zo ontstond op een eenvoudige manier, in twee lagen, dit winterse kerkdorp. Dat beeld heb ik gebruikt als uitgangspunt voor de kaart van dit jaar.

En dus ben ik met guts en lino aan de slag gegaan, het medium waar in de laatste 2 jaar mee aan het werk ben geweest, om een soortgelijk winters kerkdorp te maken. Maar dan anders. Hier zie je de uitgesneden vorm. Uiteraard is de tekst in spiegelbeeld, want anders komt het bij het afdrukken niet goed.

Zo komt de kaart van de pers. En omdat er nog een tekst op moet (kleine letters zijn niet handig om uit het linoleum te snijden) én omdat de kaart met een extra kleur toch nét wat spannender wordt, heb ik daarna de raampjes met de hand ingekleurd en digitaal (wat moeten we zonder computers) de tekst toegevoegd. Hieronder zie je hoe de kaart uiteindelijk is geworden.

 

Helaas kan ik niet iedereen een kaart via de post sturen, dus hierbij de digitale versie! Want natuurlijk wens ik je een heel mooi, gezond en creatief jaar toe! 

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

De Kerstkaart van Frits

Zoals jullie weten ben ik dit jaar begonnen met het geven van introductiecursussen linoprint. Hoe dat was kun je in een eerdere blog lezen. In deze blog ga ik een linoproject bespreken dat is gestart op de cursus, maar dat we hebben afgemaakt na de cursus, omdat er een hele serie in twee kleuren moest worden gedrukt. En ‘we’ zijn in dit geval Frits en ik.
 

Hoe het begon

Frits en ik kennen elkaar al jaren. Hij werkte bij de drukker die al het drukwerk leverde voor de Bilderberg groep, waar ik destijds werkte. Dus hadden we regelmatig contact, want samen zorgden we ervoor dat de -toen 25 – Bilderberg hotels in Nederland zich mooi konden presenteren met briefpapier, hotelfolders, grote arrangementenbrochures en nog veel meer. Frits is inmiddels met pensioen en ik ben iets anders gaan doen, maar we hebben door de jaren heen wel altijd contact gehouden. En toen ik met het maken van linoprints begon, vertelde Frits dat hij bij zijn eerste stappen in het drukkerijbedrijf wel eens gekleurde achtergronden bij pentekeningen moest maken. Jawel, met stukken uitgesneden linoleum. En dat moest ik natuurlijk zien. Geweldig leuk om te merken dat de techniek die nu veel door kunstenaars wordt gebruikt, toen gewoon een productietechniek was.

 

De kerstkaart

Van het een kwam het ander en toen ik bekendmaakte dat ik cursus ging geven was Frits de eerste die zich aanmeldde. Leuk! En hij had al een vastomlijnd idee: hij wilde een kerstkaart maken in linoprint. Nu is Frits drukker in hart en nieren, dus dat moest natuurlijk een kaart worden die aan twee kanten bedrukt is en gevouwen kon worden. En – om het geheel nog leuker te maken – in twee kleuren. En ja, wat Frits wil daar gaan we dan natuurlijk aan werken. Hij heeft een voorstelling gebruikt die hoort bij de Kerst, namelijk de geboorte van Jezus. Compleet met stal, kribbe en Jozef en Maria. Hiervoor moesten we twee lino’s maken: één voor het drukken van de zwarte kleur en één voor de gele kleur. Die moeten dan ook nog eens precies op elkaar passen. Dus hebben we een soort aanleg gemaakt, zodat de twee lino’s en de kaarten telkens op dezelfde plek gelegd konden worden bij het afdrukken.

 

Aan het werk

Dat voor wat betreft de theorie. Nu wordt het tijd om aan de slag te gaan. In de cursus heeft Frits de zwarte vorm gesneden, die is afgedrukt op een schoon stuk lino en daarna is de tweede (gele) vorm uitgesneden. Ondertussen heeft hij het papier gesneden en aan beide zijden de teksten met de printer afgedrukt. Nu hoeven we dus alleen nog maar de voorzijde in twee kleuren op de goede plek te drukken. Zo gezegd zo gedaan.

Snijden

Gele inkt uitrollen

Frits had speciaal voor de gelegenheid zijn oude stofjas meegenomen. Nostalgie he. En hij werd gek van mij terwijl ik hem telkens op de foto wilde vastleggen. En op film. Zo’n moment wil je vasthouden toch? 🙂

De gele vorm gedrukt

En met de print op de achterkant van de kaart

De eerste kleur moet drogen voor de zwarte laag eroverheen kan

De zwarte vorm over de gele gedrukt

En zo ziet dat er uit in twee kleuren

Als je teveel praat en niet oplet krijg je dit (misdruk). 

Je kunt zo wel goed zien hoe de gele en de zwarte vorm er uitzien.

Een deel van de kerstkaarten die gedrukt zijn, klaar voor verzending!

Voor de gelukkigen die een kerstkaart van Frits (en Mary) hebben ontvangen: je hebt dus nu een handgedrukt kunstwerkje gekregen dat is gemaakt in een oplage van 45 stuks! Goed bewaren, want dat moet later geld op gaan leveren 🙂

 

Wil je ook je eigen linoprint maken?

Dat kan! De data voor de komende cursussen (3-woensdagavonden) staan op mijn site. Schrijf je nu vast in dan krijg je van mij een document met info en kun je op basis daarvan alvast aan de slag met het maken van een ontwerp.

Klik hieronder om naar de cursusdata te gaan.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Mijn maskers

Soms grijp ik bij het maken van een nieuwe linoprint terug op een werk dat ik al eens gemaakt heb. Hier heb ik een schilderij van mezelf, getiteld “Mijn Maskers” opgepakt en aangepast naar een linoprint. En omdat linoprinten een hele andere manier van beeldopbouw vraagt dan het schilderen, komt er dan ook een heel ander werk uit. Dat was ook al eens te zien toen één van de mozaïekcursisten dit werk als uitgangspunt heeft gebruikt voor een mozaïekschaal. Telkens wanneer je een ander materiaal of techniek gebruikt wordt het eindresultaat ook weer heel anders. Kijk maar. 

Je moet het beeld dus op een hele andere manier vertalen. Hier heb ik dat gedaan door te proberen het licht en donker in het gezicht in streepjes te vatten. Zo krijgt het gezicht bolling.

Het leuke van linoprints maken is dat je meer exemplaren kunt afdrukken. Dat heb ik gedaan. Gewoon in zwart wit. En daarna heb ik mijn aquarelverf gepakt en  heb me uitgeleefd. Eerst met oranje (en die heb ik zo gelaten omdat ik die zo wel mooi vond). Maar daarna heb ik het bladgoud gepakt en heb het deel dat ik bij die eerste oranje heb gemaakt in bladgoud gezet. En de kruizen in allemaal paarse tinten, de kleur van de geestelijkheid. Wat het allemaal voorstelt? Dat mag je me gerust een keer live vragen. Je kunt altijd een afspraak met me maken om me in mijn atelier te bezoeken.

In een lijst ziet ie er dan nog mooier uit, met ruimte rondom. Zo ben ik er blij mee.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Binnenveldse Beesten: de Haas

In de serie Binnenveldse Beesten – een serie linoprints waarin telkens één van de dieren wordt vastgelegd die zich hier naast de deur, in het Wageningse Binnenveld bevinden – is het deze keer de Haas die ik uit het lino heb gesneden en heb afgedrukt.
In het Binnenveld op de proefvelden van de WUR die vlak langs mijn huis lopen, zitten veel dieren. De Haas is er één van. Misschien wel de meest geziene. Als je langs de weilanden loopt kun je – als je goed kijkt – regelmatig de lange oren van een haas boven het maaiveld uit zien steken. De Haas is dol op kruiden en doet zich regelmatig tegoed aan de klaver die hier te vinden is. Ziedaar, het onderwerp van deze lino.
 

Campusroute

De haas blijft meestal zijn hele leven in het gebied waar hij is geboren. Hij zal het gebied enkel tijdelijk verlaten als in zijn woongebied geen vrouwtjes of voedsel te vinden is, en permanent als hij voortdurend verstoord wordt. En dat is wat er misschien gaat gebeuren hier. Er zijn namelijk plannen om in dit gebied de Campusroute aan te leggen. Dat is een weg om de campus van de WUR, die ervoor zou moeten zorgen dat Wageningen bereikbaar zou moeten worden, waar het in mijn ogen prima bereikbaar is. Om het verkeer in de piektijden (let wel, tussen 8 en 9 uur ’s ochtends en tussen half 5 en half 6 staat het werkverkeer hier maar liefst tussen 3 en 5 minuten langer dan bij normaal verkeer in de file!) een alternatief te kunnen bieden wil men dit gebied asfalteren. Dat betekent dan het einde van de Haas in het Binnenveld. En met de Haas zullen er nog veel meer dieren verdwijnen. Doodzonde! Voor mij reden om de dieren in het Binnenveld vast te leggen in een linoprint. Want voor hetzelfde geld is dat het enige dat we over een paar jaar nog kunnen zien van de natuur in dit mooie gebied.

Ik hoop met deze serie te laten zien wat er voor prachtige dieren in dit gebied zitten en hoop dat men zich af graag vragen of het echt noodzakelijk is een weg aan te leggen die ons een paar (!) minuten tijdswinst moet gaan opleveren, maar die ten koste gaat van het genot van onze leefomgeving en de dieren die daar leven.

Wil je meer weten over de plannen voor de bereikbaarheid van Wageningen, kijk dan op www.campusroutenee.nl.

Zoals iedere keer begint het met het tekenen van het ontwerp op het linoleum. Dat heb ik deze keer grijs gekleurd, zodat ik met wit en zwart kan tekenen.

Hieronder zie je de Haas steeds verder uitgesneden worden.

Soms lijkt het alsof het snijden van een linoprint iets is wat je gewoon even doet. Maar deze Haas heb ik al twee keer eerder uitgesneden. De eerste keer (hieronder links) was de totale lino te smal om in de serie te kunnen passen, de tweede keer (hieronder rechts) vond ik hem niet mooi. Hier zie je die twee lino’s, ergens in het snijstadium.

Hieronder zie je hoe de uiteindelijke versie is geworden. Als afdruk en in een mooi lijstje.

Hieronder zie je welke Binnenveldse Beesten al in een lino zijn verwerkt. De serie groeit doorlopend.
Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Resultaten van de eerste cursussen

Cursus
LINOPRINT

DE RESULTATEN

Leren linoprinten

Vanaf september 2019 geef ik korte kennismakingscursussen linoprinten. Kort betekent 3 woensdagavonden. In die tijd kun je – met wat thuiswerk in de eerste week – een eigen linoprint maken in een oplage van 4 stuks. En dat is dan ook precies wat we gedaan hebben.

Omdat het een korte introductiecursus is kun je rustig kijken of het iets voor je is. Als na de cursus blijkt dat je linoprinten leuk vindt, dan kun je het verder ontwikkelen. Want je kunt er echt heel veel mooie dingen mee maken!

Hieronder vind je een impressie van de twee cursussen van het afgelopen najaar. Maar ook volgend jaar staan er weer een aantal in de planning. Via de knop hieronder lees je er alles over.

Alles staat klaar

In mijn atelier staat alles klaar voor de cursus.  Ik heb een fijne atelierruimte, waar met zes deelnemers (en mezelf) actief gewerkt kan worden.

Op een rijtje

Nadat een print is gemaakt wordt deze te drogen gehangen aan de droogbalk: een stuk rondhout waar keurig alle prints een paar dagen kunnen drogen zonder dat we risico lopen dat ze in de weg liggen.

Ook is het leuk een beetje te experimenteren. Hierboven hebben we een print gemaakt door met twee kleuren dezelfde lino - maar dan net iets verschoven - af te drukken. Dan krijg je een soort schaduweffect. Leuk om verder mee te ontdekken.

Nog een paar resultaten. Het zijn soms eigen ontwerpen (dat vind ik het leukste, omdat je dan leert hoe je iets uit je hoofd eerst op papier en dan op lino moet zetten en wat daar bij komt kijken), soms wordt er een afbeelding ergens van het net gehaald om na te maken. Van mij mag dat in de cursus, als de werken dan maar niet verder komen dan de eigen kring en dienen als leermiddel. Zo kun je tenslotte wel goed de eerste stappen van het linoprinten leren. Ik ben er van overtuigd dat als de techniek je ligt je daarna vanzelf we een eigen ontwerp gaat maken.

We drukken gewoonlijk in de cursus de lino's af in zwart. Maar als de vraag gesteld wordt "of 'ie ook in blauw kan" dan is het natuurlijk leuk om ook daar gehoor aan te geven en te zien wat kleur doet met een print. Hierbij, blauwe barracuda's, een lino van Henne met een eigen ontwerp. Mooi blauw is niet lelijk toch?

Wil je ook je eigen linoprint maken?

Dat kan! De data voor de komende cursussen (3-woensdagavonden) staan op mijn site. Schrijf je nu vast in dan krijg je van mij een document met info en kun je op basis daarvan alvast aan de slag met het maken van een ontwerp.

Klik hieronder om naar de cursusdata te gaan.

Liever niet zelf maken?

Vindt je linoprints wel erg leuk maar heb je geen enkele interesse ze zelf te leren maken? In dat geval kun je bijvoorbeeld één van mijn  mijn linoprints aanschaffen (die van de cursisten zijn helaas niet te koop). 
Ik heb een Etsyshop waar je er een aantal kunt vinden. Klik hieronder op het Etsy logo om direct naar mijn Etsyshop te gaan.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin