Houd je linogutsen scherp

Wanneer je met linoleum werkt en je wilt graag fijne details uit kunnen snijden, dan is een scherpe guts een voorwaarde. Met een scherpe guts snij je het linoleum zonder veel kracht te hoeven zetten en worden lijnen scherp. Ook zul je merken dat je meer controle hebt over het uitsnijden van de lijnen en vlakken en dat je – omdat je minder kracht hoeft te zetten – minder vaak uitschiet.

Nu zijn de gutsen als je ze koopt scherp, maar al heel snel bij het snijden gaat die scherpte er af en zul je merken dat je steeds meer kracht moet zetten en dat de lijnen rafelig worden omdat het lino onder die extra kracht kan breken. Niet fijn dus en de kwaliteit van je werk lijdt er ook onder.

Ik probeer mijn gutsen altijd scherp te houden. Dat betekent dat ik tijdens het werken ook  steeds een aantal accessoires bij de hand heb om mijn gutsen scherp te houden. Zo ligt er altijd een slijpblok en een stuk slijpmiddel naast me. Zo kan ik telkens tijdens het werken snel de gutsen iets aanscherpen als ik merk dat ik wat meer kracht moet zetten. Dat werkt prima.

Toch moet je af en toe de mesjes nét even wat beter slijpen. Op die momenten pak ik mijn slijpsteentje en met wat olie slijp ik de snijkanten van de gutsen. Zo zorg ik ervoor dat ze weer vlijmscherp worden. 

Nu kan ik je wel vertellen hoe ik dat doe, zodat jij ook scherpe gutsen kunt krijgen, maar op het internet vond ik een mooi filmpje van Colin Blanchard, een kunstenaar die linoprints maakt maar ook andere grafische technieken gebruikt. Hij laat heel mooi zien hoe hij zijn gutsen slijpt.

Wil jij ook je lino’s snijden met scherp gereedschap? Bekijk het filmpje en slijp je gutsen op de ‘Colin Blanchard’ manier. Ik doe het ook zo en ik kan je vertellen: het werkt super!

Wil je na het zien van het filmpje wel gutsen slijpen, maar heb je nog nooit een linoprint gemaakt en weet je niet hoe dat moet?

 Volg dan mijn online videocursus “Maak ook een linoprint”.

In 6 lessen leer je hoe je je eerste linoprint maakt.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

MAS project: 42 dingen

Vanavond wordt om 20:00 uur de digitale expositie van “De doos van Kruithof” geopend. Voor dit project hebben Petra Sips en Schrijversharten, het schrijverscollectief, uit Wageningen, een doos gekregen met daarin 42 verschillende items van de verzameling van Kruithof. Op 9 maart hebben 42 Wageningse kunstenaars in de bblthk elk één van de voorwerpen gekregen uit Doos nummer 42 die het MAS, het Museum aan de Stroom in Antwerpen, voor zijn ‘Upcycle-project’ beschikbaar stelde uit de nalatenschap van denker Jaap Kruithof.

Aan de kunstenaars werd gevraagd om met het voorwerp dat ze kregen aan de slag te gaan en het te verwerken tot een kunstwerk. Uit de doos van Kruithof heb ik een stropopje gekregen. De afgelopen weken heb ik dat poppetje meermaals door mijn handen laten gaan en heeft het op mijn werktafel gestaan en op me neergekeken.

 

Metamorfose

Tussen mij en de stropop was geen interactie. Wij hadden het niet zo op elkaar. En dus heb ik besloten om haar een gedaanteverwisseling te laten ondergaan: Visueel in stukjes gehakt en zo een nieuwe figuur laten ontstaan. Het stropopje zelf heb ik uiteraard geen geweld aangedaan. Stropop kan inmiddels kijken naar een aangepaste versie van haarzelf.

De digitale expo die van de werken is gemaakt is vanaf vanavond, vrijdag 15 mei 2020, vanaf 20:00 uur hier te zien.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Online videocursus linoprinten

Velen van ons kunnen op dit moment door het Coronavirus even geen sociale activiteiten ondernemen. ook mijn cursussen en workshops zijn – ik hoop tijdelijk – gestopt. Toch kan ik het niet laten om mensen te laten zien hoe leuk het is om creatief bezig te zijn. Daarom heb ik een korte introductiecursus linoprinten gemaakt, die bestaat uit 6 videolessen.

Deze korte introductiecursus kun je nu gratis volgen!

In 6 videolessen laat ik je zien hoe je een linoprint maakt. We beginnen bij het begin, bij het voorbereiden van het linoleum. Dan gaan we van oefenen met snijden naar het maken van een ontwerp, het overzetten daarvan op het linoleum en het uitsnijden. Daarna komt het maken van een proefdruk door je lino met de hand af te drukken aan bod en – als laatste – laat ik zien hoe een lino op de pers wordt afgedrukt.

Je kunt de lessen bekijken zodat je als je het leuk vindt straks een cursus kunt doen en dan dus al de eerste stappen kent of, als je de materialen op de materialenlijst hebt of kunt krijgen, met iedere video meedoen. Dan heb je straks je eerste lino al gemaakt! Natuurlijk kun je ook dan later een cursus volgen, want als je de smaak te pakken hebt kan er nog veel meer met linoleum, een gutsje en wat inkt.

O ja, je moet je wel aanmelden (klik op ‘Get Enrolled”). Na aanmelden kun je inloggen en de lessen volgen. En nadat ik je aanmelding heb ontvangen zet ik je op de lijst voor mijn nieuwsbrief, zodat ik je die kan sturen. Dat is het enige dat ik terugvraag voor je aanmelding.

Ik wens je vast veel plezier met de videolessen.

O, en ken je iemand anders waarvan je denkt dat hij of zij deze korte cursus ook leuk vindt? Stuur de info dan door!

 

Raaf en Spots

Raaf en Spots, 2 nieuwe kleine prints

In de serie van de kleine linoprints van 14 x 14 cm zijn er weer twee prints van de pers afgekomen. Het leuke van deze kleine prints vind ik dat je juist op dit minimale oppervlak erg na moet denken over wat je er mee wilt doen en hoe je met drie linoblocks een zo maximaal mogelijk resultaat kunt behalen.

Daarbij wil ik steeds van ieder ontwerp twee series van 10 hebben, 10 met een gouden achtergrond en een zelfde serie met een oranje achtergrond en blauw als steunkleur. Waar nodig wil ik nog een klein beetje kunnen rommelen met een kleuraccentje. Zo zie je als je goed kijkt dat de raaf een bruin oog heeft. Daar geniet ik dan intens van.

Links de uitgesneden raaf, daarnaast de eerste kleur van de raaf met de gouden achtergrond.

Hier de eerste kleur (links) en de tweede kleur erbij (rechts) van de raaf met de oranje achtergrond. 

Links de drie blokken voor de 3 verschillende drukgangen, rechts zie je het effect van de zwarte laag die over de eerste twee lagen wordt gedrukt.

Hier de eerste kleur van de oranje versie en daarnaast de twee kleuren van de gouden versie.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Uil en Kat lino 14 x 14 cm

Uil en Kat: Kleine linoprints 14 x 14 cm

In mijn – hopelijk tijdelijke – thuisatelier ben ik bezig met het maken van een serie kleine linoprintjes, die allemaal formaat 10 x 10 cm hebben op papier van 14 x 14 cm. De prints bestaat allemaal uit die verschillende linobloks, die samen zorgen voor een print met 3 (en soms vier) kleuren. 

links: Het begint met een tekening (hier direct op het linoleum)

rechts: de zwarte vorm in proefprint

links: De zwarte vorm is de basis voor de twee drukvormen voor de kleuren. Er zijn drie linobloks gesneden

rechts: de onderkleur van de uil, gedrukt in een verloopkleur

Hieronder zie je de twee kleuren op de roller, daarnaast de print met de gouden achtergrond (blok 2) en oranje ogen

Hier zie je het resultaat als de zwarte vorm (blok 3) over de ondergrond kleuren is gedrukt. De plastic “tabjes” zijn ervoor om het papier iedere keer op de goede plek te kunnen leggen, zodat de kleuren netjes over elkaar heen komen.

onder: en voor je het weet heb je een mooie oplage printjes. Blij!

De finale prints, van elk 10 met een gouden achtergrond en 10 met een oranje achtergrond.

En zo zien ze er uit in een een RIBBA lijstje (je weet wel, van dat grote Zweedse woonwarenhuis)

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Printexchange 2020 van 9InHandPress

 

Mijn lino voor de Printexchange 2020 van 9INHANDPRESS

 
Ik heb een kleine linoprint gemaakt van Medusa. Een afgeleide van de grote print waar Medusa op voorkwam. Deze heeft een klein formaat, namelijk 14 x 20 cm. En dat ie niet zomaar. Dat is omdat dat is opgelegd. En normaal laat ik me niet zo heel makkelijk wat voorschrijven, maar in dit geval maak ik een uitzondering. 🙂
 

Ik doe namelijk mee aan de Printexchange 2020, een grafiekuitwisseling die wordt georganiseerd door 9INHANDPRESS. Deze ontwerpstudio, kunstdrukkerij en -uitgeverij organiseert dit evenement jaarlijks. Daarvoor worden grafiekmakers vanuit de hele wereld uitgenodigd om een print te maken op een vastgesteld formaat kunstpapier (20 x 26 cm) en die naar hen op te sturen. Ergens in de loop van dit jaar krijg ik dan 12 andere werken retour, op hetzelfde formaat, allen gemaakt in een druktechniek. Want dat is voorwaarde: je print moet gemaakt zijn in een traditionele druktechniek en er moeten 15 gelijke exemplaren worden ingeleverd. En laat ik nou net Linoprints maken, die vallen onder die traditionele druktechnieken.

Hieronder zie je wat ik heb gemaakt voor deze printexchange. Na 1 juni laat ik jullie zien welke prints er retour zijn gekomen. Ik ben supernieuwsgierig, dat snap je en kan eigenlijk niet zolang wachten! Maar ik ga mijn best doen.

Je kunt zien wat er bij de vorige printexchanges is gemaakt: op de site van 9INHANDPRESS staat per jaar een overzicht. Kik zelf maar: www.9inhandpress.com.

De organisator

 

Dave DiMarchi is de eigenaar van 9INHANDPRESS en de organisator van deze printexchange. Dave is een multidisciplinaire ontwerper en kunstenaar die werkt in onder andere boekdruk en zeefdruk. Ook maakt hij papierproducties en sculpturale boekvormen. Dave zal – als het werk van alle deelnemende kunstenaars is ontvangen – exposities gaan verzorgen van al die werken. Zo kan goed getoond worden hoe divers grafiek kan zijn.

De witte lijnen worden uit het linoleum gesneden met kleine gutsjes

Dit is de print geworden, op 20 x 26 cm Somerset papier

En dit krijgt Dave DiMarchi straks in de brievenbus. Hier zitten ze alle 15 in, genummerd en getekend.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Boris the Statue 2020

Vorig jaar heb ik twee speciale linoprints mogen maken voor de twee winnaars (volwassenen en jeugd) van het leukste Living Statue evenement in Nederland: Het kampioenschap Living Statue Noord- en Oost Nederland. 
Ook dit jaar is mijn lino – maar nu met een aangepaste opdruk voor 2020 – weer de prijs voor de beste beeldjes.
De lino waar de winnaars straks mee naar huis gaan, staat nu al op de site van Borne Boeit. 
Wil je weten hoe de lino tot stand kwam? Dat kun je zien in de blog van vorig jaar: klik hier

Hier zie je hoe de eerste tekstregel in goudinkt op de zwarte print van Boris, de wolharige mammoet van Borne, wordt afgedrukt. Deze print is in een oplage van 2 stuks door mij met de hand uitgesneden en afgedrukt. De 2 prints worden uitgereikt aan de twee winnaars (jeugd en volwassenen) van het Living Statue Kampioenschap Noord- en Oost Nederland, dat wordt gehouden op zondag 19 april 2020 in Borne, Overijssel. Meer info over het evenement vind je hier.

Hieronder zie je Boris 2020 in een lijstje, klaar om te overhandigen aan de winnaars.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Linoprint Medusa

Een nieuwe, grote linoprint: “The Medusa Wave” 

Het heeft even geduurd, mijn laatste blog is alweer even geleden, maar ik ben ondertussen wel druk in de weer geweest met lino en gutsen. Deze keer had ik het idee om mezelf maar eens uit te dagen en een grote lino te maken. 43 x 43 cm. Dat is zo’n beetje het grootste dat ik kan maken met mijn pers, die is tenslotte ‘maar’ 50 cm breed. En omdat er nog een mooi witrandje om de print moet zitten, is deze breedte het maximum. Langer kan wel, dus wie weet ga ik de volgende keer nog iets groter…

Voor een kleine lino heb je al redelijk wat tijd nodig om die te ontwerpen en te snijden, een grote vergt nog meer tijd, En dan niet zomaar een kwartiertje tussendoor, want je moet wel een soort rust over je heen kunnen laten komen als je aan het snijden bent. Heb je die rust niet dan is de kans groot dat je ergens een fout maakt. Dat je bijvoorbeeld iets wegsnijdt wat niet had gemoeten. En bij lino is een fout onherstelbaar! Dus de rust is bittere noodzaak.

Deze lino staat in het teken van Medusa. Deze dame uit de Griekse Mythologie stond bekend om haar schoonheid. Ze woonde echter in een land waar de zon nooit scheen, en dus vroeg ze Athena, een Griekse godin, of ze naar zonnige oorden mocht gaan. Dat stond Athena niet toe, volgens de verhalen omdat ze bang was dat men de schoonheid van Medusa boven die van Athena zou prijzen. 

De jaloerse Athena veranderde daarom Medusa’s mooie haar in een nest kronkelende slangen en maakte dat iedereen die Medusa aankeek ter plaatse zou verstenen.

 

Toevalligheden

Het verhaal van Medusa vond ik altijd al prachtig. Haar beeld heb ik ooit in de cisterne in Istanbul gezien (echt een aanrader als je in Istanbul bent) en Medusa komt regelmatig terug ergens in een van mijn werken. In deze lino was Medusa niet de basis van het werk: Ik begon met een tekening van de grote nautilusschelp die ook ergens op een groot schilderij van mij voorkomt, en het hoofd dat uit de schelp tevoorschijn kwam. Tja en hoe het dan zover komt tot de lino die nu klaar is weet ik niet. Er gebeurt vaak iets als ik aan het snijden ben. Ik ben in ieder geval begonnen met het zeeegelskeletje in het midden. Ook al zo’n mooi ding dat ik al mijn hele leven tegenkom. Vroeger zocht ik ze met een duikbril op de bodem van de Adriatische zee, tegenwoordig liggen er gewoon een paar in mijn atelier (naast de schelpen en de rivierkreeftjes…). En na dat skeletje kwam er van alles op de lino. Ik heb dingen met witte stift op de lino getekend, en er verdwijnt evenzoveel als ik met een zwarte stift weer over de witte lijnen ga om ze weg te halen. Soms snij ik daarbij al iets uit waarvan ik zéker weet dat het op die manier op die plek gaat komen. De rest van het verhaal vouwt zicht vanzelf om al die elementen heen.

 

Ontdekkingen

Wat ik altijd bijzonder vind is dat je in het proces dingen ontdekt. Zo kwam ik er achter dat – na het snijden van de kwallen in de golf en het zoeken naar andere kwalvormen op internet – kwallen ook wel Medusa genoemd worden, vanwege hun giftigheid en de tentakels. Dat ik ze dan al een rol heb gegeven in mijn lino vind ik bijzonder. Net zoals ik bovenin een nachtelijke lucht heb gemaakt en nu op internet lees dat Medusa in een land leefde waar de zon nooit scheen… Wist ik niet toen ik het maakte! Zo zijn er nog een paar toevalligheden te noemen die op de een of andere manier allemaal bij elkaar komen in deze lino.

Hierboven zie je de verschillende stadia van het uitsnijden van deze lino.

Hieronder de eerste proefdruk, in zwart op dun papier.

Na de proefdruk wordt de lino nog gecorrigeerd: laatste vuiltjes worden verwijderd en eventueel kan ik nog iets extra uitsnijden of aanpassen. Daarna is het tijd de lino op de pers te leggen. Het zwart van de proefprint vond ik wat ‘vlak’ en dus heb ik besloten deze in een donkerblauwe kleur af te drukken. Dat geeft iets meer diepte.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Valentijnskat

Valentijnskat

Nog een klein maandje te gaan en dan is het zover: dan is het weer 14 februari en dus Valentijnsdag. Valentijnsdag is de dag waarop geliefden elkaar extra aandacht geven met bijvoorbeeld cadeautjes, bloemen of kaarten.

Wist je dat die dag al in 496 werd uitgeroepen? Toen was het nog de dag van de Heilige Valentijn, die bekend stond om zijn betrokkenheid bij armen, ouderen en kwetsbaren in de maatschappij. Hij bezocht hen geregeld en nam dan een bloemetje mee.

In de 17e eeuw begint men met het versturen van mooie handbewerkte kaartjes. Deze werden zelfgemaakt door degene die ze verzond, eventueel met nog een zelfgeschreven versje erbij.

Pas heel veel later is het de dag van de (anonieme) liefde geworden, zoals we nu kennen. En nog steeds is het leuk om een zelfgemaakt presentje te geven aan iemand die je lief is. Speciaal daarvoor heb ik een linoprint van een Valentijnskat gemaakt. Geen kaart dus, maar een kunstwerkje. Hier zie je hoe hij gemaakt is.

Een lino begint altijd met een tekening. Of – zoals hier – met een schets van een idee. Helemaal uitwerken doe ik wel op het linoleumblok zelf.

Hier is de kat getekend op een stuk linoleum dat ik vooraf rood heb gekleurd. En dan kan er gesneden worden. De rode kleur op de ondergrond zorgt ervoor dat ik kan zien wat ik uitgesneden heb.

Hierboven zie je dat de kat steeds verder uitgesneden wordt. Tussendoor moet ook het grote hart overgezet worden op een ander stuk linoleum en is er een blok nodig voor de kleinere hartjes die straks in het hart komen. Als alles klaar is kan er gedrukt worden. In 3 lagen: laag 1 het rode hart, laag 2 de kat en laag 3 de hartjes. Ik heb twee versies gemaakt: één met gouden hartjes en één met roze hartjes.

Natuurlijk is een linoprint het mooiste met een passe-partout in een lijstje. En omdat ik van vierkant houd, heb ik hem in een lijstje van 40 x 40 cm gedaan. En zo ziet dat er uit.

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Een Siamees met strepen

Deze keer een Siamees met strepen. Als ik het zo opschrijf lijkt het wel het begin van een sprookje! Dat sprookje zou dan beginnen met: “Er was eens…  een Siamese kater, die zich heel erg kaal voelde. Zijn vriendjes hadden namelijk allemaal strepen en hij niet.” En dan zou in de loop van het sprookje langzaam duidelijk worden hoe de Siamese kater aan zijn strepen kwam. Misschien dat ik dat sprookje nog een keer schijf, maar nu vertel ik hoe mijn Siamees aan zijn strepen is gekomen.
 

Soms ben je aan het werk met een beeld in je hoofd. Bij het snijden van het linoleum lijkt het te worden zoals je bedacht had, maar het linoleum heeft veel minder contrast dan de afdruk op papier straks gaat hebben, dus soms verkijk je je er op. Meestal gaat het goed bij het afdrukken, soms ben je te voorzichtig en moet je na de eerste proefafdruk nog iets extra’s weghalen omdat de print te donker wordt. Maar het gebeurt toch ook heel af en toe dat je het idee hebt dat je teveel hebt weggesneden. Dat was het geval bij mijn Siamees. De afdruk had veel te veel wit en daardoor vond ik hem niet mooi. En omdat weggooien altijd nog kan, ga ik gewoonlijk eerst op zoek naar een oplossing: wat kan ik doen om het beter te maken.

 

In dit geval wilde ik de te witte delen een kleur extra geven. Dat kan ik doen met kleurvlakken, maar ik wilde hier eens een lijnenpatroon achter zetten. Dat heb ik gedaan, kijk maar naar de voorbeelden hieronder. Ook heb ik – naast een afdruk in zwart met zachtgrijze lijnen – ook een afdruk in blauw met dezelfde zachtgrijze lijnen gemaakt. Door het blauw wordt het contrast met het papier ook weer iets zachter. Zo heb ik een afbeelding die ik wel vind kloppen.

Nu weet je hoe mijn Siamees aan zijn strepen kwam.

Hierboven het snijden van de vorm. 

Hieronder zie je links een afdruk zonder de strepen. Rechts de vorm met de grijze strepen.

Links de zwarte print, rechts de blauwe print., beiden met lijnstructuur .

Heb je interesse in mijn Linoprints? Ik heb een Etsyshop waar je ze kunt vinden.

Vind je dit leuk? Vertel het verder!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin