Deze keer een Siamees met strepen. Als ik het zo opschrijf lijkt het wel het begin van een sprookje! Dat sprookje zou dan beginnen met: “Er was eens…  een Siamese kater, die zich heel erg kaal voelde. Zijn vriendjes hadden namelijk allemaal strepen en hij niet.” En dan zou in de loop van het sprookje langzaam duidelijk worden hoe de Siamese kater aan zijn strepen kwam. Misschien dat ik dat sprookje nog een keer schijf, maar nu vertel ik hoe mijn Siamees aan zijn strepen is gekomen.

Soms ben je aan het werk met een beeld in je hoofd. Bij het snijden van het linoleum lijkt het te worden zoals je bedacht had, maar het linoleum heeft veel minder contrast dan de afdruk op papier straks gaat hebben, dus soms verkijk je je er op. Meestal gaat het goed bij het afdrukken, soms ben je te voorzichtig en moet je na de eerste proefafdruk nog iets extra’s weghalen omdat de print te donker wordt. Maar het gebeurt toch ook heel af en toe dat je het idee hebt dat je teveel hebt weggesneden. Dat was het geval bij mijn Siamees. De afdruk had veel te veel wit en daardoor vond ik hem niet mooi. En omdat weggooien altijd nog kan, ga ik gewoonlijk eerst op zoek naar een oplossing: wat kan ik doen om het beter te maken.