Hier zie je een beetje hoe bij mij een zwart-wit lino tot stand komt. Ik werk hier zonder ontwerp, en begin gewoon ergens iets op het linoleum te tekenen, in dit geval een nautilus schelp. En dan gebeurt er vaak iets dat ik niet kan voorspellen: ik kijk naar wat ik teken en denk na over het verhaal dat ik voor me zie. En vraag mezelf af waarom ik dat teken en wat het betekent in het verhaal. Zo zie je tussen plaatje 1 en 2 een duidelijk verschil. 

Als ik aan het tekenen ben (dat doe ik met een witte en een zwarte stift op het linoleum) komen er zo vanzelf beelden in me op. Die teken ik, kijk ernaar en verwerp ze weer. En begin weer opnieuw. Heel langzaam besluit ik telkens welke lijn of welk deel goed is en snij die uit. Hier zie je dat de contour van de schelp, de persoon met het masker en de letterbrij die uit haar mond komt al heel snel zijn uitgesneden. Stapje voor stapje wordt zo het beeld definitief.