Net als bij de andere linoprints begint ook hier iedere kat met snijden. Heel veel snijden. En kijken of dat wat je ziet ontstaan ook klopt. Met andere woorden: of het geheel bij elkaar past. Soms teken ik daarom met witte stift op het zwartgemaakte linoleum. Zodat ik kan zien hoe iets werkt. Vooraf. Want het nadeel met linoleum is dat je een fout niet (of nauwelijks) kunt herstellen. Liever dus vooraf goed kijken en nadenken en dan pas besluiten dat je iets doet, dan helemaal overnieuw te beginnen. Alhoewel dat laatste me ook nog wel eens gebeurt. Gelukkig leer je daar veel van zullen we maar zeggen…

Als ik eenmaal begin zie ik na één werkstuk vaak mogelijkheden voor een serie. Dat was ook hier het geval. Eén kat wordt dan al snel twee katten. En van twee naar drie is dan ook heel eenvoudig. En voor je het weet heb je er dan ineens acht! Negen zelfs voor de oplettende kijker van de video. 

En nog steeds maak ik tussen de bedrijven door wel weer ergens een kat. Omdat het van die leuke dieren zijn, met van die mooie, sprekende ogen.Leuk om te zoen en erg leerzaam. Want van iedere lino leer ik weer iets wat ik in de volgende lino weer kan gebruiken. De serie is daarom nog lang niet klaar!