Decor verhalenmarathon
bblthk Wageningen
4 mei 2010 van 00.00 - 24.00 uur
Artikel op nu.nl over de start van de verhalenmarathon in de bblthk van Wageningen. Op de achtergond vaag het decor.
Bij het maken van de 3 meter hoge banieren hebben we fijn gebruik kunnen maken van het mooie weer én de bouwhekken op de vijzelstraat om de verf te laten drogen.
Detail van de banieren.
Freek de Jonge leest zijn verhaal in het door ons (Thea Vos, Yvonne Evers en Ingeborg Leeftink) gemaakte decor.
Hier kun je zien dat je tussen de banieren met mensvormen door kunt lopen.
Voor de verhalenmarathon "in vrijheid gesproken" op 4 mei in de bblthk in Wageningen hebben wij (Yvonne Evers uit Arnhem en Thea Vos en ik uit Wageningen) een decor gemaakt. Dat decor diende als achtergrond voor de sprekers tijdens de verhalenmarathon en symboliseert voor ons het spreken in vrijheid.
Er zijn tien 3 meter hoge banieren met mensvormen gemaakt. Deze hangen vrij in de ruimte en bezoekers kunnen er - als door een haag van mensen - doorheen lopen. Deze mensen staan voor 'de mens' maar herinneren ook - door de manier van schilderen - aan de oorlogsslachtoffers uit de concentratiekampen. De schaduwen van deze vormen zijn naar voren toe op de vloer aangebracht, als teken dat deze mensen hun schaduw vooruit werpen. Wij leven tenslotte nog elke dag met de herinnering aan de oorlog. Een harde les waar we nog steeds aan herinnerd móeten worden om deze vreselijke gebeurtenissen in de toekomst te vermijden.
In het decor hangen vogelkooien, met daarin guirlandes met witte bloemen die anjers verbeelden. Deze anjer is in Wageningen sterk geassocieerd met Prins Bernhard, die hier in Hotel de Wereld de vrede heeft getekend in 1945. Die anjer staat in het decor voor vrede.
De kooien zijn een symbool voor de kooien waarin wij zitten en waarin we anderen zetten. Soms gedwongen, soms zelfgekozen. Voor ons hebben de kooien een duale betekenis: enerzijds sluiten ze ons op, aan de andere kant beschermen ze. Door symbolisch de deuren van de kooien open te zetten nemen we risico (de bescherming valt weg) maar zorgen we ook dat we de vrijheid kunnen opzoeken. De witte anjers stromen door de openingen van de kooien en kunnen alleen dan als tentakels over de aarde de vrede verspreiden.
Met het decor drukken we uit dat - om vrede en vrijheid te handhaven - de mens niet veilig in zijn vertrouwde omgeving moet blijven zitten maar de deuren moet openen naar een nieuwe manier van samenleven: open, eerlijk, respectvol en met ruimte voor iedereen. Luisterend naar de verhalen van elkaar. En dat is precies wat men tijdens de verhalenmarathon op 4 mei doet.